یکی از مسائل پیچیده در زندگیِ اجتماعی عصر حاضر، تعیین جنسیت افراد، با گرایشات گوناگون جنسی است که گاه  این تمایلات برآمده از عوامل ژنتیکی و گاه متأثر از فرهنگ و محیط می‎‌باشد. در این مواقع ممکن است افراد ظاهری مطابق با یک جنس، ولی رفتارهایی موافق با جنسیت مخالف نشان دهند و یا آنکه اندام‌های داخلی شان (مانند جهاز تولید مثل) علی‌رغم ظاهر، نشان از تطابق با جنس مخالف داشته باشد. این معضل بسیاری از نهادها و دغدغه‌مندان مسائل اجتماعی را درگیر نموده، اما همچنان زوایای بسیاری از آن مبهم و مسکوت مانده است. فقها و دانشمندان علوم اسلامی نیز در مواجه با این موضوع اگرچه راه‌کارهایی برای حل این مسئله ارائه کرده‌اند، اما به دلیل آنکه معیارهای عرضه شده، در مواردی پیچیده، راه‌گشا نبوده‌اند، به‌نظر می‌رسد تعیین وظیفه نسبت به افراد دارای ابهام جنسیتی،  به دقت و پژوهش بیشتری نیازمند است؛ ازاین‌رو نگارنده سعی دارد تا با روش کتابخانه‌ای و با الغای خصوصیت از موارد منصوص و توجه به تفاوت‌های آناتومیِ میان دو جنس زن و مرد و همچنین اختلاف کروموزم‌ و هورمون‌ها، ضابطه‌ای را برای تعیین جنسیت در موارد مبهم (مانند ترنس‌ها، خنثی‌ها و...) معرفی نماید. در پایان نتیجه می‌گیریم که از میان این امتیازات و مبانی، آنچه می‌تواند اساس این نزاع را پایان دهد و به روشنی جنسیت فرد را نمایان سازد، توجه به نقشۀ «کروموزومی زنانه و مردانه» چنین افرادی است، استانداردی که هیچ‌گاه دست‌خوش تغییر نمی‌گردد.